Wat je voedt met aandacht groeit vanzelf...Houden bovenstaande woorden jou wel eens bezig? Of ga je gewoon weer over tot de orde van de dag en 'verdamp' je in de hectiek van de samenleving?Ik zou je willen vragen om eens stil te staan bij bovenstaande woorden. Waar zou jij wat meer aandacht aan willen besteden? En gun je jezelf ook deze tijd....In ons dagelijks leven is het druk, er wordt veel van ons gevraagd en we rennen en vliegen de hele dag heen en weer totdat we in de avond zo moe zijn en tot niets meer in staat zijn.Juist in deze hectische en overspannen samenleving is het goed om gewoonweg eens stil te staan en jezelf af te vragen wat doe ik nu eigenlijk de hele dag.In deze momenten van overpeinzing ga je je vaak realiseren dat je eigenlijk niet toekomt aan de dingen die je zo graag zou willen doen of verwezenlijken. Als je eenmaal op dit punt belandt bent dan ontstaat er ruimte voor iets nieuws, voor verandering in je leven. Je bent dan werkelijk tot stilstand gekomen en gunt jezelf de tijd om na te denken. Na te denken over waar jij blij van word, waar jouw hart een sprongetje door maakt en waar er glimlach op jouw gezicht van verschijnt..Mijn leven kwam in februari dit jaar tot stilstand op het moment dat mijn werkgever failliet ging. Het zou een moment geweest kunnen zijn van grote onzekerheid en paniek. Dat werd het niet, het werd een fase van stilstand en bezinning en mijzelf afvragen van: 'wat wil je nu echt?'. Mijn hart te volgen was voor mij niet echt een probleem. Nu was het schot voor open doel en zou ik mijn missie, mijn levenswerk verder uit kunnen rollen. En dat levenswerk is Door Drijfveer naar Veerkracht. Daar waar ik samen met Demi mijn hart en ziel in heb gelegd en waar wij met veel passie en bevlogenheid samenkomen. Samenkomen en elke dag weer opnieuw met volle overtuiging ervaren dat dit is waar wij echt blij van worden! Daar waar we impact kunnen maken en een nieuwe beweging tot stand kunnen brengen samen met jullie...Drie maanden zijn verstreken en onze dromen worden werkelijkheid. We dragen onze kennis en ervaring uit in de richting waar wij voelen waar dit zo nodig is. Wij ontmoeten bijzondere mensen die aansluiten en ons werk een warm hart toe dragen. Er ontstaan verbindingen die we nooit hadden durven hopen dat ze zouden ontstaan maar er wel zijn. Wanneer jij jouw hart openstelt gebeuren er bewonderenswaardige dingen...

De verstoten ouder en het gemis tijdens feestdagen...Je kent het wel de drukte rondom de feestdagen.... De periode van het jaar waarin verbinding, ontmoeting en samenzijn centraal staat. De gezellige familietaferelen worden bij ons binnengebracht als de mooiste tijd van het jaar. Helaas voelen deze dagen niet voor iedereen euforisch maar eerder als dagen die we liever snel voorbij laten gaan en we weer over kunnen gaan tot de orde van de dag.Tussen de kerstlichtjes en stilte woont een verhaal dat zelden wordt gehoord: het verhaal van de verstoten ouder. Een verhaal dat triest genoeg elke dag bij ons aanwezig is maar als een mokerslag teruggekaatst wordt in de aanloop naar de feestdagen. Het gevoel verscheurd te zijn in twee werelden: de gedachte die ons vastklampt aan herinneringen uit het verleden en de gedachte aan het verlies van een in leven zijnd kind in het heden.De rouw, de pijn en het verdriet rondom het verlies van een kind is onvoorstelbaar en niet in woorden te bevatten. Het zijn donkere wolken die onze wereld binnendringen en ons lamgeslagen in een ijzeren greep houden. Ons leven wordt tot stilstand gebracht niet wetende of we ooit in staat zijn ons leven weer op te pakken en we ons afvragen of we dit ooit te boven komen.De gevoelswereld en de complexe onzichtbare situatie waarin een verstoten ouder in is beland is voor de buitenwereld nauwelijks tastbaar of te begrijpen. Vaak is er een lange periode van onrust, spanning, agressie, isolatie en afwijzing aan voorafgegaan. We gaan ten onder door schaamte, schuldgevoel en machteloosheid en blijven ontredderd achter. De kersttafel blijft leeg .....en het stilste gemis is het luidst aanwezig.Het gevoel van onmacht is het luidst aanwezig in ons hart die overslaat en de tranen op ons gezicht laat stromen. Ons verdriet kan geen uitweg vinden en we zijn niet in staat dit te temperen. Steeds weer komt het hevige gemis als een orkaan bij ons binnen en de luwte van de storm wordt pas bereikt op het moment dat we volledig uitgeput zijn. De feestdagen zijn de momenten waarop herinneringen altijd emotioneel en ondraaglijk voelen hoe hard we ook proberen te vechten dit tegen te gaan. Het gemis neemt geen pauze omdat het feestdagen zijn....Staat u er wel eens bij stil dat er velen mensen zijn die elke dag weer vechten? Vechten om overeind te blijven tegen de schrijnende gevolgen die ouderverstoting met zich meebrengt....Ouderverstoting één van de ergste vormen van kindermishandeling....Feestdagen leggen helaas nog meer bloot wat de rest van het jaar bedekt blijft. Terwijl u iedereen fijne feestdagen toewenst zijn er ouders die gewoonweg ten onder gaan aan rouw en verdriet.Elke feestdag is een stille hoop die geen naam durft te dragen.Laten we kort moment stilstaan bij alle verstoten ouders en hen een hart onder de riem steken.Daniëlle

Zelfliefde is jezelf iets gunnen zonder dat je het eerst moet verdienen....Laten we het nu eens over 'zelfliefde' hebben. Wat komt er bij jou naar boven bij het woord 'zelfliefde'?Het woord 'zelfliefde' brengt in onze samenleving verschillende gevoelens met zich mee. Het kan geïnterpreteerd worden als egoïsme en iemand die te veel aan zichzelf denkt en met zichzelf bezig is. Aan de andere kant kan zelfliefde betekenen dat iemand in staat is om van zichzelf te houden en vanuit deze levensvisie zijn/haar leven 'kleur' te geven. Deze tegenstellingen omtrent het woord 'zelfliefde' veroorzaken schuring en dit kan leiden tot vooroordelen die lijnrecht tegenover elkaar kunnen komen te staan.In de kern betekent zelfliefde: het besef dat je overtuigd bent dat je pas mag ontvangen als je genoeg hebt gegeven.Veel mensen leven vanuit een diep ingesleten patroon en zijn in de veronderstelling dat zij eerst moeten zorgen, presteren en sterk moeten zijn voordat zij aan zichzelf kunnen en mogen denken. We lopen onszelf voorbij door de hectiek van de dag en rennen en vliegen van hot naar her zonder erbij stil te staan wat we eigenlijk zelf nodig hebben.Op een dieper niveau raakt zelfliefde aan bestaansrecht. Het fluistert van binnen dat je hier niet bent je bent om iets te verdienen, maar om te ervaren, te voelen en te leven. Jezelf iets gunnen zonder voorwaarden vraagt dat je stopt met onderhandelen met jezelf.Het kan heel confronterend zijn jezelf werkelijk te ontmoeten want dan worden ook de lagen van verdriet, leegte, boosheid of gemis aangeraakt. Het is belangrijk aanwezig te blijven bij alles wat zich aandient. Dat je je eigen pijn niet langer wegduwt of minimaliseert maar erkent als iets wat gezien mag worden.In die zin is zelfliefde een innerlijke beweging van thuiskomen in jezelf. Een terugkeren naar een plek in jezelf waar je niet hoeft te vechten, te bewijzen of te verharden. Een plek waar alles er mag zijn en je toe mag geven dat het soms te veel is.Zelfliefde is uiteindelijk geen daad maar een houding. Een innerlijk JA zeggen tegen jezelf. Een oprecht geluid wat van binnenuit aangewakkerd wordt en jezelf tot stilstand brengt om werkelijk tot het besef te komen dat jij mild en zacht voor jezelf mag zijn. En telkens wanneer je jezelf iets gunt zonder voorwaarden herschrijf je een oud verhaal. Een verhaal waarin liefde geen beloning meer is, maar ingebed is in jouw leven. Een plek waarin je jezelf hebt terugvonden in wie je bent. Dan ontstaat er een ongelofelijk potentieel om alles te creëren wat in jouw vermogen ligt om jouw dromen en wensen waar te maken!“Je hoeft jezelf niet te helen om liefde waard te zijn.”Daniëlle

Geïnspireerd raakte ik door bovenstaande quote uit de Meditation Moments App van Michael Pilarczyk. Een quote die bij mij even tijd nodig had om ‘te landen’ en de veelzijdigheid van de woorden hadden tijd nodig om tot de kern te komen. Want de woorden spijt, verstand en te laat komen bieden nogal wat verschillende contexten en perspectieven, dus stof om over na te denken……

In de huidige tijd waarin wij leven worden wij veelal meegetrokken in negatieve neerwaartse spiralen. Het overheersende beeld dat geschetst wordt is niet erg optimistisch te noemen. De strategie van verdeel en heers trekt de samenleving en de mensen onderling verder uit elkaar. Men komt hierdoor tegenover elkaar te staan in plaats van de verbinding met elkaar te zoeken en elkaar te ondersteunen. Het is voor velen een moeilijke tijd ‘het hoofd boven water te houden’. De één valt over de ander heen en er ontstaan discussies en conflicten over verschillen in zienswijzen, normen en waarden. Regelmatig zien wij in onze omgeving mensen die het conflict of de confrontatie met elkaar aangaan. Het is hart tegen hart. Door de vele eisen die eraan ons gesteld worden en waaraan wij dienen te voldoen raken velen gedesoriënteerd, moedeloos of letterlijk ‘de weg kwijt’. Ook levert de gehaaste samenleving ons geen windeieren. Mensen vliegen langs elkaar heen zonder enige interesse te hebben in de ander. De geconditioneerde wereld houdt ons in zijn greep en steeds minder mensen hebben nog perspectief in hun leven. In de media worden er continue allerlei vreselijke beelden aan ons getoond alsof er gewoonweg geen gelukkige wereld meer bestaat. Niets is daarentegen waar.

Er moeten mensen zijndie zonnen aansteken,voordat de wereld verregent.

De vlinder