De verstoten ouder en het gemis tijdens feestdagen...
Je kent het wel de drukte rondom de feestdagen.... De periode van het jaar waarin verbinding, ontmoeting en samenzijn centraal staat. De gezellige familietaferelen worden bij ons binnengebracht als de mooiste tijd van het jaar. Helaas voelen deze dagen niet voor iedereen euforisch maar eerder als dagen die we liever snel voorbij laten gaan en we weer over kunnen gaan tot de orde van de dag.
Tussen de kerstlichtjes en stilte woont een verhaal dat zelden wordt gehoord: het verhaal van de verstoten ouder. Een verhaal dat triest genoeg elke dag bij ons aanwezig is maar als een mokerslag teruggekaatst wordt in de aanloop naar de feestdagen. Het gevoel verscheurd te zijn in twee werelden: de gedachte die ons vastklampt aan herinneringen uit het verleden en de gedachte aan het verlies van een in leven zijnd kind in het heden.
De rouw, de pijn en het verdriet rondom het verlies van een kind is onvoorstelbaar en niet in woorden te bevatten. Het zijn donkere wolken die onze wereld binnendringen en ons lamgeslagen in een ijzeren greep houden. Ons leven wordt tot stilstand gebracht niet wetende of we ooit in staat zijn ons leven weer op te pakken en we ons afvragen of we dit ooit te boven komen.
De gevoelswereld en de complexe onzichtbare situatie waarin een verstoten ouder in is beland is voor de buitenwereld nauwelijks tastbaar of te begrijpen. Vaak is er een lange periode van onrust, spanning, agressie, isolatie en afwijzing aan voorafgegaan. We gaan ten onder door schaamte, schuldgevoel en machteloosheid en blijven ontredderd achter. De kersttafel blijft leeg .....en het stilste gemis is het luidst aanwezig.
Het gevoel van onmacht is het luidst aanwezig in ons hart die overslaat en de tranen op ons gezicht laat stromen. Ons verdriet kan geen uitweg vinden en we zijn niet in staat dit te temperen. Steeds weer komt het hevige gemis als een orkaan bij ons binnen en de luwte van de storm wordt pas bereikt op het moment dat we volledig uitgeput zijn.
De feestdagen zijn de momenten waarop herinneringen altijd emotioneel en ondraaglijk voelen hoe hard we ook proberen te vechten dit tegen te gaan. Het gemis neemt geen pauze omdat het feestdagen zijn....
Staat u er wel eens bij stil dat er velen mensen zijn die elke dag weer vechten? Vechten om overeind te blijven tegen de schrijnende gevolgen die ouderverstoting met zich meebrengt....
Ouderverstoting één van de ergste vormen van kindermishandeling....
Feestdagen leggen helaas nog meer bloot wat de rest van het jaar bedekt blijft. Terwijl u iedereen fijne feestdagen toewenst zijn er ouders die gewoonweg ten onder gaan aan rouw en verdriet.
Elke feestdag is een stille hoop die geen naam durft te dragen.
Laten we kort moment stilstaan bij alle verstoten ouders en hen een hart onder de riem steken.
Daniëlle
Reactie plaatsen
Reacties